بنایه ی جدید  امام زاده شاه فرج الله واقع در کهنو یه علامرودشت

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

   

حسینیه مسجد امام حسن مجتبی واقع در علامرودشت

---------------------------------------------------------------------------------------------------

حسینیه و مسجد فاطمیه واقع در علامرودشت

                                                                                                                 

                                                                                                                 

                                                                                                                     

                                                                                                                      

 

قوم سادات :
سادات علامرودشت به طوايف و شاخه هاى متععدى تقسيم مى شوند و در اينجا مختصرى ذکرى از هر شاخه بر مد نماييم .
1) سادات چاه كور :         كه موسوى نام باشند و از اولاد سيد على اصغر يزدى مى باشند كه حدود 150 سال پيش به چاه كور مهاجرت كرده اند
2) سادت علامرودشت . سيد هاشمى . و كهنويه :          كه به دو شاخه تقسيم مى شوند قسمتى به سادات بحرينى مشهور مى باشند و معتقدند كه از
بحرين امدند و تعدادى نيز از مهر به اينجا مهاجرت كرده اند  اين قوم حدود 180 سال بيش به به علامرودشت امده اند اين تيره شامل خوانواده هاى
هاشمى . هاشمى زاده . موسوى و بنى هاشمى مى گردد
3) سادت دهنو . نور الدينى . خيرگو و روگير:  از بيرم به اين منطقه امده اند و در روستا ها اين بخش پراكنده شده اند  اين تيره ها شامل موسوى و عباسى مى گردند

 

قوم مير :
قوم مير به طوايف متععدى تقسيم شده و عمد تا در روستاهاى چاه كور و دهنو علامرودشت و بعظا به صورت پراكنده در شهر ها و اباديهاى ديگر استان و خارج از ان در طى
ساليان گذشته ساكن شده اند .  طبق ا سناد  و  سنگ قبر هاى  مربوط  به  سيصد-جهار صد سال پيش كه باقى مانده اين قوم به دو شعبه تقسيم شده كه شعبه ساكن در چاهكور و
جاهاى ديگر جارى بوده و شعبه ساكن در دهنو جوانغارى  ناميده مى شده اند . اين كه اين قوم از كجا امده و جه زمانى به اينجا مهاجرت كرده اند سند و مدرك مستندى در دست
دست نمى باشد ولى با توجه به اسناد و سنگ قبر هاى موجود از جمله اقوام بسيار دوره اين منطقه مى باشند

قوم رييس :
اين قوم ابتدا در كناره ديگر اقوام قديمى علامرودشت در محلى بين دو روستاى غيب الهى و دهنو واقع بوده  زندگى مى  كرده اند و بعد از ويرانى اين محل اين قوم نيز به روگير
حاج محمد تقى كوج كرده و بعد از جندين سال زندگى در اونجا حدود 250 سال پيش به چاعينى و در شرق علامرودشت كوچ مى نمايند و ساكن ميشوند و اين قوم به اخوند
معروف ميشوند و قوام شامل : خوانواده هاى رضايى . فضلى  . هاشمى . اسدى . محمودى . فضلى زاده . عبدالهى . و رستگار مى باشند

قوم شيخ :
اصل اين طايفه از خنج امده اند و سنى مذهب بوده اند كه بر اثر اختلافاتى كه باهم داشته اند به اين ابادى مهاجرت نموده و اكنون سالها پيش با پذيرفتن مذهب تشيع
در كمال صلح و صفا به زندگى مى پردازند اين قوم در روستاى تمرويه زندگى مى كنند

قوم ملا :
در علامرودشت  ساكن هستن . قوم ملا داراى شاخه هايى هست كه با هم نسبتى ندارند و هر كدام به دلاليلى به قوم ملا معروق شده اند . اين قوم شامل خانواده هاى  :
رضايى . مقبل . مهراوران . و احمدى مى باشند

قوم ملك :
در علامرودشت ساكن هستند و مشهورند كه اصليت عرب دارند و از هجاز به اين منطقه مهاجرت نموده اند . ابتدا در اطراف لامرد ساكن  شده سپس به روگير مهاجرت نموده
و از انجا به چاعينى كوج كرده و ساكن شده اند اين قوم شامل خانواده هاى ملك زاده  . عبدالهى . زارعى مى باشند

قوم غياث :
كه در روستاى كمالى ساكن هستن ابتدا در روستاى روگير ساكن بودند كه هنوز قلعه انها معروف به غياث اثار ان بيداست و بر اثر اختلا  فات قومى به محل كنونى كه كمالى ناميد
مى شود كوچ كرده اند  اين قوم شامل خوانواده هاى : غياثى . شريفى . عبدالهى . محمدى . عبدالهى . طاهرى . و اسديان پور مى باشد

قوم محمودى :
اين قوم در دهنو ساكن هستند . اصليت انها اهل اشكنان مى باشند كه حدود 300 سال پيش  به روستاى خشتى مهاجرت مى نمايند بعد از اويرانى خشتى تعدادى از انها به اهل
برگشته و تعدادى از انها به خشتى جديد ساكن مى شوند . انها سپس به علامرودشت و بعد به كلايى و بعد از ويرانى كلايى به دهنو كوچ مى نمايند و رحل اقا مت بر ميگزينند

استاد ها و سلمان بور ها :
جد انها على اكبر نامى بوده كه از جهرم به سناسير لامرد كوچ مى نمايند تعدادى از انها نيست در چاهكور و كهنويه رحلت اقا مت بر ميگزينند و خانواده هاى انها شامل سلمان پور 
سليمانى . مهدى بور . ارايش . مهرى و افايى مى گردند

قوم قنبرها :
اين طايفه در حدود 250 سال پيش از استان هرمزگان به روستاى خيرگو مهاجرت نموده اند چون جد بزرگ انها قنبر نام بوده به اين طايفه قتبر گويند  اين طايفه شامل خانواده هاى
: باقرى . غلى . جفا كش . رفيغى مى باشند كه فاميل هاى بهادرى . زالمن . خشت زر . رنجبر  و .... را در بر ميگيرد

قوم عيونها :

ابو حنا :
فاصله ى اين روستا كه در شمال مركزى بخش قرار گرفته تا مركز بخش 6/478 كيلومتر قرار دارد

انجير بند :
دهى است از بخش كنگان شهرستان بوشهر با 300 تن سكنه اب ان از چشمه و قنات هست  و محصول ان غلات . خرما . تنباكو . و پياز هست

قبل از سال 1336 شمسى محل قشلاق عشاير طايفه ى عمله از تيرة ى بلو هاشمى بوده و از اين سال در اين محل يكجا نشين شده اند 
فاصله ان در شمال غرب علامرودشت ما بين دو روستاى كل خرگ و ظالمى قرار  دارد تا مركز بخش 17 كيلو متر هست

 

اندر:
فاصله ان كه در شرق علامرودشت قرار دارد تا مركز بخش 12 كيلومتر مى باشد. اين روستا داراى ىك مسجد و يك  حسينيه مى باشد و يكى از
قديمى ترين اباديهاى علامرودشت مى باشد

بركه سفيد :
فاصله اين روستا كه در شمال علامرودشت  قرار دارد تا مركز بخش 16کيلومتر مى باشد . چون در اين محل بركه  اى اب انبار با سر پوش كجى
سفيد رنگ ديده مى شده است به بركه سفيد مشهور گشته هست

بركه ملا :
فاصله اين روستا كه در جنوب شرقى علامرودشت  ما بين دو روستاى تمرويه و شرف اباد قرار دارد تا مر كز بخش 22/5 كيلومتر مى باشد
وجه تسميه :

بركه است كه توسط فردى  معروف به ملا ساخته شده است و به  همين دليل اين محل به بركه ملا مشهور مى باشد

 

بلبلى :
فاصله اين روستا كه در شمال غربى و در اخرين نقطه علامرودشت قرار دارد .

  بلبل وسيله اى است كه بر دهان بز غاله و گوساله ميزارن تا نتونن از شير مادرشان بخورن .

 

porzi پرزى :
فاصله اين روستا كه در شمال علامرودشت قرار دارد تا مركز بخش 8 كيلومتر مى باشد

 

mazrae palangi  مزرعه پلنكى :
در شمال غرب علامرودشت قرار داشته هست و چندان مسكونى نيست

 

تمرويه :
حدود 450 سال بيش توسط فردى به نام على شيخ غلام كه در قلعه د بين بركه ملا و شرف اباد  كه امروزه خرابه هاى  ان باقى هست و به تل ملايى معروف
 مى باشد زندگى مى كرده  بنا شده است در ابتدا به حياط بزرگ كه در  ان ساخته شده بوده  وجود  داشته و تمامى اهالى در ان زندگى مى كرده اند  و اين  خانه
حدود 4 سال بيش به كلى از بين رفت. فاصله اين روستا كه در جنوب شرقى  علامرودشت  قرار دارد تا مركز بخش 22 كيلو مترى  و داراى 232 نفر
جمعيت مى باشد .

 

chah ramezan :چاه رمضان
فاصله اين روستا  كه در جنوب شرقى علامرودشت ما بين دو روستاى مرادا و محمد طاهرى قرار دارد تا مر كز بخش 26/274 كيلو متر مى باشد

 

chahkowri چاهكورى :
دهى هست از دهستان علامرودشت بخش كنگان شهرستان  بو شهر كه در 105 هزار كزى جنوب خاور كنگان و يك هزار كزى جنوب راه عمومى اشكنان
به بسرودك واقع شده جلگه گرمسير و مالاريايى است و 278 تن سكنه دارد ابش از چاه محصولش غله و خرما . شغل اهالى زراعت و راهش مال رو هست
فاصله اين روستا كه در جلگه ر جنوب شرقى علامرودشت ما بين دو روستاى دهنو و اندر قرار دارد تا مركز بخش 9 كيلومتر  مى باشد .

 

chah gazi چاه گزى :
فاصله اين روستا كه در شمال غربى علامرودشت قرار دارد تا مركز بخش 9 كيلومتر مى باشد

 

chayni  چاعينى :

دهى هست از دهستان علامرودشت  بخش كنگان   شهرستان بوشهر  كه در 95 هزارى گزى جنوب  خاورى كنگان بر كنار راه مالرو اشكنان به بسرودك واقع شده 
. جلگه . گرمسير و ملا ريايى هست و 458 تن سكنه دارد ابش از چاه محصولش غلات خرما تنباكو و شغل اهالى زراعت است 
وجه تسميه :

 چاعينى مشهور هست  كه 5 نفر از اهالى روكير قديم به  اين قسمت  مهاجرت نموده و به حفر چاهى برداختند  از ان جايى كه اب اين جاه بسيار
بوده به چاعينى مشهور كشته است  امروزه در تقسيمات كشورى  نامى از چاعينى نيست و بعد از تبديل  ان به شهر تحت عنوان شهر علارمرودشت شناخته مى شود .

 

chahar taq  چهار طاق :
فاصله اين  روستا در جنوب شرقى علامرودشت مابين دو روستاى قلعه سهراب و كتك قرار دارد تا مركز بخش 28 كيلومتر مى باشد چنانكه فارسنامه مى نويسيد چهار
فرسخ و نيم ميانه شمال و مغرب بيرم است

 

مزرعه حاجى اباد :
فاصله اين محل تا مركز بخش 10/92 كيلومتر مى باشد

 

حسين اباد :
فاصله اين روستا كه در شمال غرب علامر ودشت  واقع هست تا مركز بخش 14/251 كيلو متر مى باشد

 

خشتى :
فاصله اين روستا كه در جنوب شرقى علامرودشت قرار دارد تا مر كز بخش 11/5 كيلومتر مى با شد
وجه تسميه :

 معروف  كه به دليل داشتن خاك مناسب جهت خشت  عمل  خشت سازى بسيار رونق داشته هست  و به اين سبب  خشتى مشهو ر كشته هست

 

kheirgou  خيرگو :
فاصله اين روستا كه در جنوب شرقى علامرودشت قرار دارد تا مركز بخش بيش از 26/5 كيلومتر مى باشد
چناجچه فارسنامه مى نويسد :خیرگو 5 فرسخ ميان شمال مغرب بيرم .
وجه تسميه :

نام اين روستا بر گرفته  از درخت استبرق كه در زمات محلى  به خرگ  مشهور مى باشد  گرفته شده است  و در سالهاى اخير به خير گو تغير نام داده شده هست .

دهنو :
دهى است از دهستان علامرودشت بخش كنگا ن شهرستان بوشهر  واقع در 100 هزار گزى جنوب خاورى كنگان سكنه ى ان 169 تن  اب ان از جاه 
 و قنات تامين ميشود فارسنامه  ناصرى نيز اورد :يك فرسخ نيم ميان جنوب و شرق سبز بوشان. فاصله ى اين روستا كه در جنوب شرقى علامرودشت قرار دارد تا مر كز بخش 5 كيلومتر مى باشد

 

روگير تاج ميرى :
فاصله ان كه جنوبى شرقى علامرودشت قرار دارد تا مر كز بخش 13/5 كيلو متر مى باشد
وجه تسميه :

 از انجاييكه  فردى به تام حاجى بانى  اوليه ان مى باشد به تام ان بانى روگير حاجى مشهور گرديد ه هست

 

روگير حاجى :
فاصله اين روستا كه در جنوب شرقى علامرودشت قرار دارد تا مر كز بخش 16/5 كيلومتر مى باشد
وجه تسميه :

 نام اين روستا بر گرفته از بانى ان مى با شد

 

روگير رشيدى :
فاصله اين روستا در جنوب شرقى علامرودشت قرار دارد  تا مركز بخش 15 كيلو متر مى باشد

 

ززه :
فاصله اين روستا در منتهى اليه شمال غربى علامرودشت قرار دارد
تا مركز بخش بيش از 30 كيلومتر مى باشد

 

صيادان :
اين روستا در شمال غربى علامرودشت قرار دارد و جندان مسكونى نيست

 

سمنتوج:
فاصله اين روستا كه در شمال غربى علامرودشت قرار دارد تا مركز بخش 37/5 كيلومتر مى باشد

 

سيد هاشمى :
فاصله اين روستا كه در شمال غربى علامرودشت قرار گرفته  تا مر كز بخش 5 كيلومتر مى باشد
وجه تسميه :

به دليل وجود فردى صاخب كرامت به تام سيد هاشمى  به سيد هاشمى معروف گرديده است

 

مزرعه سيف الدينى :
در شمال غربى علامرودشت  قرار كرفته و چندان مسكونى نيست

 

شاروان (شاه بهرام) :
فاصله اين روستا كه در جنوب شرقى علامرودشت قرار  دارد تا مر كز بخس 21 كيلومتر مى باشد

 

رف اباد :
فاصله اين روستا كه در جنوب شرقى علامرودشت قرار دارد تا مركز بخش 23 كيلومتر مى باشد

وجه تسميه:

نام اين روستا بر گرفته از نام شخصى به اسم شرف مى باشد كه به همراه برادر خود از شرفويه لارستان به اين محل مهاجرت كردند
و محل سكونت انها به تبم شرف  شرف اباد ناميده شده اشست
امروزه دو خاتواده به تام شفر و صفر كه فرزندگان نامبردگان مى باشند در اين روستا زندگى مى كنند

 

 

ضالمى :
فاصله اين روستا كه در شمال غربى علامرودشت قرار دارد تا مركز بخش 23 كيلومتر مى باشد

وجه تسميه :نام اين روستا  بر گرفته از كوه جنوبى ان كه ظالمى  نام دارد مى باشد . و جناكه در فارسنامه ناصرى امده نام ضالمى به ان دليل به ان
كوه داده اند  كه عبور و مرور كارواتها در اين قسمت بسيار سخت و دشوار بوده است

 

 

علامرودشت :
ده مركز دهستان علامرودشت بخش كنگان شهرستان بوشهر واقع داره 93 هزار كزى خاور كنگان و كناره راه عمومى اشكنان  به بس رودك داراى
250 تن جمعيت

 

 

على محسنى :
فاصله اين روستا كه در جنوب شرقى علامرودشت واقع هست  تا مركز بخش 23/5 كيلومتر مى باشد 

وجه تسمیه :

نام اين روستا بر گرفته از خانوادهاى  است كه جد انها به نام على محسنى بوده و اكنون نيز ساكن اين روستا مى باشند

 

 

غيب اللهى :
دهى است از دهستان علامرودشت بخش كنگان شهرستان بوشهر كه در 68 هزار گزى خاور كنگان  كنار راه مالرو اشكنان به بسرودك فرار دارد
جلگه و گرمسير است سكنه ان 112 تن است كه فارسى زبانند اب انها از چاه . محصول ات غله و خرماست . شغل اهالى زراعي و راه مالرو
دارد فاصله اين روستا كه در جنوب شرقى علامرودشت واقع هست تا مركز بخش 3/5  كيلو متر مى باشد

 

 

مزرعه فخرايى :
مطلبى در مورد اين روستا به دستم نرسيده است

 

 

قلعه سهراب:
فاصله اين روستا كه در جنوب شرق علامرودشت مابين دو روستاى خيرگو و چهار طاق قرار دارد تا مركز بخش 27 كيلومتر مى باشد

وجه تسميه :

اين روستا بر گرفته از نام بزرگ اين قوم كه سهراب نام بوده و حودود 150 سال بيش  از خير گو به اين محل امده و با ساخته قلعه اى
كه در اون دوره مرسوم بوده اند ابادى را پايه گزارى كرده است

 

 

قلعه محمد طاهرى :
مطلبى در مورد اين روستا  به دستم نرسيده است 

 

كتك:
قريه اى هست جهار فرسخ ميان شمال و مغرب بيرم از  قصبات لارستان. اخريت روستا در شرق علامرودشت به طرف بخش مركزى لامرد مى باشد  
فاصله اين روستا  كه در جنوب شرق علامرودشت  مابين دو روستا جهار طاق  و مهر ابا قرار دارد  تا مركز بخش حدود 30 كيلومتر مى باشد

وجه  تسميه :

 چشمه هاى  ابى به نام (كت) در كوه اين روستا وجود دارد كه در زمان محلى به( كتو ) معروف مى باشد بنابراين نام اين روستا نيز برگرفته
از همين چشمه هاى اب كتك مشهور گرديده است

 

 

كمالى :
فاصله اين روستا در جنوب شرقى علامرودشت  ما بين دو روستاى اندر و روگير تاج ميرى  واقع است تا مر كز بخش بيش از 12 كيلو متر مى باشد

 

 

كهنويه :
دهى از دهستان علامرودشت كه در بخش كنكان شهرستان بوشهر واقع است و 260 تن سكنه دارد
فاصله اين روستا كه در شمال شرق علامرودشت ما بين دو روستاى سيد هاشمى و چاه گزى قرار دارد تا مر كز بخش 7 كيلومتر مى باشد

وجه تسميه:

 در گذشته جهت نگهدارى از كاه تازه  و نو نگه داشتن ان  جاهايى به عمق 7-8 مترى حفر ميكردند انگاه كاه را در ان ريخته كه در
اين محل اينگونه جاها استفاده مى شده و هميشه كاه تازة و نو در اختيار داشته اند به كاه نو معروق شده در زبان محلى به كه نو تلفظ مى گشته است كه با
گذشت زمان به كه نو مشهور گشته و بعد ها به كهنويه تغير نام داده شده است
اين روستا داراى مركز مخابراتى . نانوايى. مدرسه ابتدايى  . دخترانه و پسرانه . مدرسه راهنمايى دخترانه و بسرانه . تعاونى مصرف روستايى و خانه بهداشت
مى باشد .

 

 

كوه بلند :
 مطلبى در اين مورد به دستم نرسيده است

 

گل خرگ gole kharg :
فاصله اين روستا كه در شمال غربى علامرودشت مابين دو روستاى چاه گزى و انجير بند واقع است  تا مر كز بخش 13 كيلو متر مى باشد

 

گهلويه gahloye:
فاصله اين روستا كه در شمال شرقى علامرودشت مابين دو روستاى ابوحنا و خشتى قرار دارد تا مركز بخش بيش از 8/5 مى باشد

 

محمد عليا :
فاصله اين روستا در جنوب شرقى علامرودشت ما بين شرف اباد و مراد  قرار دارد تا مر كز بخش بيش از 24/5 كيلومتر مى باشد

وجه تسميه :

در اصل مهد عليا بوده و به معناى جايگاه و بزرگان كه اكنون  به محمد عليا معروف شده است

 

 

مردا :
فاصله اين روستا در جنوب شرق علامرودشت قرار دارد تا مر كز بخش 24 كيلومتر مى باشد
وجه تسميه :

 بر گرفته از جد خانواده  اى است كه در اين روستا زندگى ميكنند و مراد نام داشته كه از خشت و ركن اباد اشكنان به اين مهل  مهاجرت
نموده اند

 

نور الدينى :
فاصله اين روستا كه در شمال غربى علامرودشت  قرار دارد تا مركز بخش  بيش از 21/5 كيلومتر نيم مى باشد

وجه تسميه :

 نام اين روستا برگرفته از امام زاده اى هست  كه در اين مهل به نام نور الدين  مدفون هستن

 

 

هرار سفيد :
فاصله اين روستا كه در شمال غربى علامرودشت قرار دارد تا مركز بخش بيش از 29 كيلومتر مى باشد

وجه تسميه :

 چون رودخانه علامرودشت از كنار اين محل ميگزرد و بر اثر فرسايش و قرلر داستن در دامنه كوه كف اين رودخانه در اين محل  پوشيده از سنگهاى
سفيد رنگ مى باشد به هرار سفيد مشهور گشته است

 

 

وردوان :
فاصله اين روستا در شمال علامرودشت قرار دارد تا مركز بخش بيش از 23 كيلومتر مى باشد

وجه تسميه :

از قديم ايت مهل براى كشاورزى بسيار مناسب بوده و رونق چشمگيرى داشته است به هميت سبب با گاو شخم مى زدند  به وسيله اى كه با ان زمين را زير رو
ميكردن ورزه مى گفته اند و در نتيجه اين محل به ورزوان معروف گشته و به مرور زمان بر اثر تغير حرف (ذ) به (د)به وردوان مشهور گشت . 

 

كمى ريزش باران و كوتاهى فصل ريزش سبب ان شده كه منطقه علامرودشت از لحاظ منابع گياهى طبيعى فقير جلوه نمايد

ولى طبيعت گياهان اين منطقه را طورى با شرايط اقليم خشك و بى اب سازگار ساخته است كه بعد از هر جند سال كه باران

كافى ميبارد در مدت كوتاهى انواع گلهاى رنگارنگ و بوته ها كه چهره اى بى نظير به منطقه مي بخشد سر از خاك بيرون اورده

و قد  مي كشند و به علامرودشت و مر دمان ان جلوه تازه و با نشاط عرضه مى دارند

پوشش گياهى علامرودشت تحت تاثير اقليم گرم و خشك و ميزان بارندگى و تو زيع زمانى ان تنگ كم توجه مي باشد  به طورى كه

در بعضى نقاط كه بيشتر اطراف رود خانه ى شور علامرودشت ديده مى شود  فاقد كمترين پوشش گياهى مى باشد اما در ارتفاعات

درختانى همچون:بادام كوهى . انجير كوهى .  بنه .  كنار .  انغوزه .  ريواس .  اويشن .  زبان گنجشك . كيالك . بوته و ........

  هايى كه اكثرا خاصيته دارويى دارن همچون : خاكشير . سياه دانه . نعناى كوهی و .......  ديده ميشود كه پوشش 

 فابل تو جهى نسبت به دشت و نواحى هموار علامرودشت به ارتفاعات داده هست مهمترين درختان موجود در دامنه كوه و دشت

علامرودشت كه با توجه به شرايط ساخت اقليمى اين منطقه سازگار گرديده و در تمامى فصول زنده و سرسبز مى مانند عبارتند از

درخت كنار(سدر) درخت كهور (كور) استبرق (خرك) كز  . خر زهره . ديشك . انار ابو جهل .  خار شتر و .....

الف : رود خانه علامرودشت

رود علامرودشت از دو رود كه يكى از كوههاى لارستان و ديگرى از بيرم مى ايند و در پايين روستاى چاه كور

به هم ميپيوندند تشكيل ميشود اين رود بس از پيمودن علامرودشت وارد دارالميزان گله دار شده و در انجا با رود

دار الميزان در مى اميزد سپس در دزگاه با رود قره كه از بهم پيوستن  دو رود فسا و باز خنج به وجود امده

مى پيوندد انگاه در ناحيه از بندر كنگان به نام شنبه با رود شور كه از كوههاى شمال غربى شيراز سر چشمه ميگيرد

و رود دشت پلنگ كه از ناحيه دشتى بوشهر مى ايد مى اميزند به رود مند يا رود سكان را تشكيل ميدهند  رود مند

نيز پس از پيمودن راهى از ميان دو ناحيه لاور و كبكان استان بوشهر به نام خور زيارت وارد خليج فارس ميگردد

ب_ ابهاى زير زمينى

عمده اب مردم علامرودشت از طريق حفر چاهها و در گذشته قنات تامين مى شده است از طرفى بيشترين اب شرب

انها نيز بويسله  اب انبارها بركه تامين شده و گاهى در بعضى مناطق  چاههاى  با اب شيرين پيدا شده كه مردم از ان

استفاده مى نمايند

 همچنين حفر تونل يكه ديگر از تلاش بى شايبه مردم جهت دستيابى به اب بوده هست وجود چشمه هاى بى شمار

فصلى و دايمى در كوه به عنوان منبع ان جانوران كوه و انسانها و در مواقع لزوم بسيار قابله توجه مى باشد .  
 

در گذشته نه چندان دور علامرودشت از لحاظ تعداد حيوانات وحشى به عنوان منطقه اى بكر  انواع حيوانات  نواحى

گرمسيرى همچون پلنگ و .... را خود جاى داده بود  ولى به دليل  شكار بى رويه  و عدم نظارت مبادى ذير بط  نسل

بسيارى از حيوانات منفرض شده يا رو به انفراض دارد

پرندگانى و جانورانى كه در اين منطقه ديده ميشوند عبارتند از :

پرندگان:
تيهو (تويى) كبگ(كوگ) .  دراج . هوبره (هواره ) . بلبل . شى دم زرد . داركوب كوهى . كوو كمر

دم بيل  . كل كلتين .  كلاغ جير . كلاغ سياه . كلاغ سياه . هدهد . كبوتر جاهى . قمرى . بلى سير و ......
 

حيوانات وحشى :
 قوچ . ميش . بز و بازن . پلنگ . كه ديكر امروزه اثرى از انها باقى نمونده هست گراز  . راسو . شغال . و.....

 
منطقه علامرودشت در جنوب ترين شهرستان استان فارس

و در شمال ان شهرستان (لامرد ميان27:30 تا 28 درجه ى عرض شمالى و

 52:30 تا 53 درجه ى طول شرقى از نصف النهار گرينويچ قرار دارد

 و از شمال به بخش بيرم لارستان و از غرب به بخش گله دار مهر محدود  ميگردد

مساحت علامرودشت 1240 كيلو متر مربع و طبق اخرين سر شمارى عمومى جمعيت ان چهارده هزار نفر ميباشد

مرز طبيعى علامرودشت در شمال كو ههاى هوا و تنگ خور در جنوب كوه نر و در غرب كوه ظالمى مى باشد كه اين

سرزمين را از نواحى اطراف جدا مى كند

اين بخش با ارتفاع تقريبى 455 مترى از سطح دريا در ناحيه گرم خشك قرار دارد

الف:اب هوا

از انجايى كه بخش علامرودشت در جنوب استان فارس و ناحيه گرم و خشك قرار گرفته هست

داراى دو فصل كرم و خشك و معتدل و خشك مى باشد كه گرما نيمي از سال را شامل ميشود

به دليل تابش عمود خورشيد در فصل تابستان  در اين فصل و بخصوص در ماهاى تير و مرداد

گرماى شديدي حكم فر ماست و به دليل نزديكى به دريا كاهى بسيار شرجى مى شود بطورى كه

روند زندگى جانداران را كند ميكند .

ب:درجه حرارت

در اين منطقه اكثر فصول هوا گرم و درجه هوا بالا مى باشد بطورى كه از خرداد ماه و گاهى

اواخر ارديبهشت گرما شروع شده و تا مهر ماه ادامه مى يابد  و در اين دوره حد اكثر درجه

 هوا به حوالى 50 درجه سانتى گراد مى رسد دراين دوره ديگر از اواسط فصل پاييز تا

پايان فصل زمستان طول ميكشد و درجه هوا معتدل و خشك بوده و حد اقل ان به 7\5

و گاهى بايين تر ميرسد گرمترين ماههاى سال در منطقه تير و مرداد و سردترين ماه ها

دى و بهمن مى باشد .

 

ج:ريزشهاى جوى

منبع و عامل اصلى  اكثريت بارشهاى نواحى جنوبى فارس من جمله علامرودشت همانند ديگر

نقاط كشور تابع اوضاع جوى است كه از طرف درياي مديترانه به سوى شرق مى ايد بيشتر باران

سالانه در ماههاى معدودى از سال كه معمولا دى و بهمن ماه  است مى بارد نوع بارش نيز  بيشتر

به صورت رگبارهاى كوتاه و شديدى است كه گاهى سيلابهاى شديدى نيز به وجود ميا ورد

 

د:بادها

منطقه علامرودشت به دليل قرار گرفتن در ناحيه گرم خشك در معرض بادهايي قرار دارد كه كهن

مردان اين ناحيه به كمك تجربه ى سالها مبارزه با طبيعت هر كدام را نامى نهاده و عملكرد هر باد را

جنين شرح مى دهند

الف_ باد شمال:كه جهت شمال غربى جغرافياي موجود نشانه ى عدم يا پايان بارندگي مى باشد

ب_ باد كوش : كه باران اور  مى باشد و هر كاه اين باد كه معمولا عصرا بيشتر ديده مى شود

و در فصول زمستان  بود ه با خود باران  مى اورد و مردم خود را اماده بارندگى ميكنند اين باد از جهت

جنوب شرقى وزيده ميشود

 

ج_ باد گهدوم:

 كه از جهت شمال جغرافيايي مى وزد به ان باد طشتك فروش ميگفتن زيرا اين

باد نشانه ى عدم بارندگى در ان سال مى باشد و مر دم جهت امرار معاش كه اكثريت وابسته به بارندگى 

سالانه بوده بايد وسايل غير ضرورى خود را فروخته تا بتوانند هزينه زندگى خود را در ان سال تلمين كنند

و بادهاى ديگر معروف به باد كدك و تش باد  معروف هست

امتداد كوههاى زاگرس جنوبى به ناحيه علامرودست يافته و اين دشت را در ميان گرفته است

ارتفاعات علامرودشت داراى پوشش گياهى مناطق گرمسير بوده و در فصول بارندگى مراتع مهمى جهت دامداران مى باشد

اين ارتفاغات عبارتند از :
الف:كوه شمالى

اين كوه از مشرق تا شمال غربى علامروشت به نام كوه مرز و ادامه ان كوه تنگ خور ناميده مى شود 

مرتفع ترين نقطه در كوه مرز 1298 متر و در كوه تنگ خور 1463 متر ارتفاع دارد

فسمت شمالى اين رشته كوه به كوه هوا معروف مى باشد

اين قسمت داراى منابع قابل توجه گاز و درختان و گياهان دارويى بوده و اب و هواى مطبوع دارد

چنانكه باول شواتش در جغرافياي تاريخى فارس از اين كوه به عنوان كوه (( هبا)) ياد كرده

اورده اند ((شايد بشود هنجان را را با كوه هبا (هوا) مقايسه كرد كه نقشه هاى فارس ان را در

ناحيه اسير واقع در خنوب غربى خنج ذكر مى كنند ))

ب:كوه جنوبى

كوه جنوبى و جنوب غربى علامرودشت به كوه نر معروف بوده و ادامه ان در قسمت غربى به كوه ظالمي معروف است

در فارسنامه ناصرى پيرامون وجه تسميه اسير كله دارچين امده ((جون دو كوه كه عبور از انها دشوار است

در دو جانب ان بلوك (اسير) افتاده شمالى ان را گردنه كافرى و جنوبى ظالمى گويند

در ميان مردم مشهور هست در ميانه مردم مشهور است ميان كافرو ضالم اسير استو اين بلوك گرمسيرات فارس هست ))

و در جايى ديكر در توصيف كوه  ظالمى مينويسد ((بلوك اسير و بلوك كله دار در جانب جنوب اين كوه (ظالمى)است

و بلوك  علامر ودشت در جانب شمال براى دشوارى عبور كاروان اين كوه را ضرب المثل كرده اند))

مرتفع ترين قسمت اين كوه در فاصله ى ميان شهر علامرودشت تا روستا ى كمالى مى باشد

كه بلند ترين نقطه اين كوه 1694 متر ارتفاع دارد .

روستاهاى علامرودشت هم چون حلقه هاى زنجير در دامنه شمالى اين كوه قرار گرفته اند

اين كوه نيز سرشار از منابع طبيعى و زير زمينى هم چون كاز گياهان دارويى و..... ْ مى باشد و در

سالهاى نه جندان دور به عنوان يكى از اصلى تامين كنند ى ما يحتاج مردمان اين دشت بوده است .  

الف:خانوار و جمعيت

بر اساس سر شمارى سال 1375 شمسى تعداد خانوار بخش علامرودشت بربر با 2441 خانوار شهرى و 1929 خانوار مى باشد

تعداد افراد خانوار  به طوره متوسط در علامرودشت بربر 5/81 نفر است . در اين ميان تعداد افراد خانوار شهرى برابر 5/58 نفر

 و خانوار  روستايى 5/87 نفر مى باشد.
ب)ساختار  جنسى جمعيت

از تعداد 14229 نفر جمعيت علامرودشت در سال 1375  . 6903 نفر مرد و 7326 نفر زن بوده اند كه نسبت جنسى در اين

بخش برابر 94/22 بوده است يعنى در مقابل هر 100 نفر زن 94/22 مرد وجود داشته است 

جهت شناخت نجاد مردم علامرودشت بسيار مشكل ميباشد  بتوان به نظرى قطعى و واحد دست يافت ان هم به دليل تنوع

بسيار زياد طوايفى كه در هر كدام از مكانى به اينجا  مهاجرت نموداند .بنابراين با ا حتياط مى توان به اين نتيجه بسيار

محتمل دست يافت :مردمان علامرودشت از نجادهاى همچون ترك (بلو هاشمى خانى )لر . عرب (سادات)و

اقوام ابتدايى فارس اين سر زمين كه دين يهودى و زرد تشتى داشته و بعد از ورود دين اسلام به اين منطقه به دين مبين

اسلام مشرف شدند  .

 

قوم سادات :
سادات علامرودشت به طوايف و خاشه هاى متععدى تقسيم مى شوند و در اينجا مختصرى ذطرى از هر شاخه مر نماييم ء
1) سادات جاه كور :         كه موسوى نام باشند و از اولاد سيد على اصغر يزدى مى باشند كه حدود 150 سال بيش به جاه كور مهاجرت كرده اند
2) سادت علامرودشت ء سيد هاشمى ء و كهنويه :          كه به دو شاخه تقسيم مى شوند فسمتى به سادات بحرينى مشهور مى باشند و معتقدند كه از
بحرين امدند و تغدادى نيز از مهر به اينجا مهاجرت كرده اتد  اين قوم حدود 180 سال بيش به به علامرودشت امده اند اين تيره شامل خواتواده هاى
هاشمى ء هاشمى زاده ء موسوى و بنى هاشمى مى كردد
3) سادت دهنو ء نور الدينى ء خيركو و روكير:  از بيرم به اين منطقه امده اندو در روستا ها اين بخش براكنده شده اند  اين تيره ها شامل موسوى و عباسى مى كردند

 

قوم مير :
قوم مير به طوايف متععدى تقسيم شده و عمد تا در روستاهاى جاه كور ز دهنو علامرودشت و بعظا به صورت براكنده در شهر ها و اباديهاى ديكر استان و خارج از ان در طى
ساليان كذشته ساكن شده اند ء  طبق ا سناد  و  سنك قبر هاى  مربوط  به  سيصد-جهار صد سال بيش كه باقى مانده اين قوم به دو شعبه تقسيم شده كه شعبه ساكن در جاهكور و
جاهاى ديكر جارى بوده و شعبه ساكن در دهنو جوانغارى  ناميده مى شده اند ء اين كه اين قوم از كجا امده و جه زمانى به اينجا مهاجرت كرده اند سند و مدرك مستندى در دست
دست نمى باشد ولى با توجه به اسناد و ستك قبر هاى موجود از جمله اقوام بسيار دوره اين منطقه مى باشند

قوم رييس :
اين قوم ابتدا در كناره ديكر اقوام قديمى علامرودشت در محلى بين دو روستاى غيب الهى و دهنو واقع بوده  زندكى مى  كرده اند و بغد از ويرانى اين محل اين قوم نيز به روكير
حاج محمد تقى كوج كرده و بعد از جندين سال زندكى در اونجا حدود 250 سال بيش بع جاعينى و در شرق علامرودشت كوج مى نمايند و ساكن ميشوند و اين قوم به اخوند
معروف ميشوند و قوام شامل : خوانواده هاى رضايى ء فضلى  ء هاشمى ء اسدى ء محمودى ء فضلى زاده ء عبدالهى ء و رستكار مى باشند

قوم شيخ : ا
صل اين طايفه از خنج امده اند و سنى مذهب بوده اند كه بر اثر اختلافتى كه باهم داشته اند به اين ابادى مهاجرت نموده و اكنون سالها بيش با بذيرفتن مذهب تشيع
در كمال صلح و صفا به زندكى مى بردازند اين قوم در روستاى تمرويه زندكى مى كنند

قوم ملا :
در علامرودشت  ساكن هستن ء قوم ملا داراى شاخه هايى هست كه با هم نسبتى ندارند و هر كدام به دلاليلى به قوم ملا معروق شده اند ء اين قوم شامل خانواده هاى  :
رضايى ء مقبل ء مهراوران ء و احمدى مى باشند

قوم ملك :
در علامرودشت ساكن هستند و مشهورند كه اصليت عرب دارند و از هجاز به اين منطقه مهاجرت نموده اند ء ابتدا در اطراف لامرد ساكن  شده سبس به روكير مهاجرت نموده
و از انجا به جاعينى كوج كرده و ساكن شده اند اين قوم شامل خانواده هاى ملك زاده  ء عبدالهى ء زارعى مى باشند

قوم غياث :
كه در روستاى كمالى ساكن هستن ابتدا در روستاى روكير ساكن بودند كه هنوز قلعه انها معروف به غياث اثار ان بيداست و بر اثر اختلا  فات قومى به محل كنونى كه كمالى ناميد
مى شود كوج كرده اند  اين قوم شامل خوانواده هاى : غياثى ء شريفى ء عبدالهى ء محمدى ء عبدالهى ء طاهرى ء و اسديان بور مى باشد

قوم محمودى :
اين قوم در دهنو ساكن هستند ء اصليت انها اهل اشكنان مى باشند كه حدود 300 سال بيش بيش به روستاى خشتى مهاجرت مى نمايند بعد از اويرانى خشتى تعدادى از انها به اهل
بركشته و تعدادى از انها به خشتى جديد ساكن مى شوند ء انها سبس به علامرودشت و بعد به كلايى و بعد از ويرانى كلايى به دهنو كوج مى نمايند و رحل اقا مت بر ميكزينند

استاد ها و سلمان بور ها :
دجد انها على اكبر نامى بوده كه از جهرم به سناسير لامرد كوج مى نمايند تعدادى از اتها تيست در جاهكور و كهنويه رحلت اقا نت بر ميكزينندو خانواده هاى انها شامل سلمان بور ء
سليناتى ء مهدى بور ء ارايش ء مهرى و افايى مى كردند

قوم قنبرها :
اين طايفه در حدود 250 سال بيش از استان هرمزكان به روستاى خيركو مهاجرت نموده اند جون جد بزرك انها قنبر نام بوده به اين طايفه قتبر كويند  اين طايفه شامل خانواده هاى
: باقرى ء غلى ء جفا كش ء رفيغى مى باشند كه فاميل هاى بهادرى ء زالمن ء خشت زر ء رنجبر ء و ءءءء را در بر ميكيرد

قوم عيونها :
اين طايفه حدود 300 سال بيش از  شهرستان  دشتى  بوشهر  به خيركو كوج نموده اند  جون جد  بزرك انها عين الله نام بوده
به طايفه عينو در زبان محلى مشهور كشته اند اين قوم شامل خا نواده هاى  ( باقرى ء هاشمى ء محمد حسينى ء حسين ملك
ء حسن محمد على و زاير عباس تقسيم مى باشد

قوم روكيرها :
اين قوم كه اصليت روكيرى دارند اكنون كه در علامرودشت ساكن مى باشند و شامل خانواده هاى حسن زاده ء رضايى ء ملك بور
محمدى ء فرهمند و حيدرى مى باشد 

قوم خواج :
اين قوم كه در شهر علامرودشت ساكن مى باشد و جنانكه روايت مى كنند تا جند سال قبل كليمى بوده و از كله دار به اين منطقه امدند
و بعد از سكونت در علامرودشت به دين اسلام كراييده و مسلمان شده اند و شامل خانواده هاى ابراهيمى ء و رضاييان مى باشند

قوم شرف :
اين قوم كه در شرف اباد ساكن مى باشند در اصل از اهالى شرفويه لار بوده كه به اين مكان كوج نموده اند

طايفه شرف :
اين طايفه كه در غيب الهى و بعضا دهنو زندكى مى نمايند و شامل خوانواده هاى عشقى ء حقيقت ء شبانبور ء صفرى ء رضايى ء
انور خواه ء  محمدى ء محمدى زاده ء عليزاده ء حصار ء حاجى زاده ء شريفى ء و عباسى مى باشند

طايفه محمد قاسمى :
كه در روستاى كتك زندكى مى نمايند حدود 200 سال بيش از كاريان لارستان به اين روستا امده اند و شامل خانواده هاى قاسمى
و حسنى مى باشند

قوم ملايى :
كه در روستاى كتك زندكى مى نمايند اصليت انها از قوم ملا روستاى ملايى مى باشند كه حدود صد صال بيش  به اين روستا كوج
  كرده اند

قوم كشمشكى (محمد على محمد حسين :
از اهالى كشمك اطراف (بستك )بوده كه حدود 200 سال بيش به روستاى كتك مهاجرت كرده اند و شامل خانواده هاى رحما نى
صادقى مى باشند

قوم حسينى :
حدود 130 سال بيش بزرك انها حسين ملا حاجى از بيرم به روستاى كتك امده اند و شامل خا نواده هاى حسينى مى باشند

قوم كمالها :
قديمى ترين اقوام روستاى كتك مى باشند كه حدود 300 سال بيش از كاريان لارستان به اين محل كوج نمو ده ا ند و شامل
خانواده هاى محمد بور و صفرى مى باشند

قوم محمد باقر قنبر :
ساكن در روستاى جهار طاق كه شامل خانوا ده هاى اشجمى ء ظرافت ء فروتن و طالبى مى باشد

خواجه :
ساكن در روستاى جهار طاق كه حدود صد سال بيش بزرك انها محمد على نقى از هرم   و كاريان به اين روستا كوج كرده اند و شامل
 خانواده هاى  بجدم و فخرايى مى باشد

باسلار (رضا تاج مير :
حدود 120 سال بيش از كوره به روستا ى  جهر طاق كوج كرده اند و شامل خانواده هاى رضا زاده و نورى مى باشند

صفر ها :
اصليت انها از دشتى دشتستان بوده كه از انجا به خير كو و سبس به جها ر طاق مهاجرت نمو ده اند و شامل خانواده هاى حسي بور ء طاهرى
ء از كات  صفرى ء نخستوار و رادار مى باشند

قوم تاج مير :
اصليت انها روكير قديمى بوده كه بعد از خرابى ان ز كوج ساكنين اين قوم نيز به غرب محل زندكى خود كوج  نموده اند و در محل كنونى
روستاى تاج ميرى را بنيان نها دند

قوم رشيدى :
اصليت انها از روكير بوده كه بعد از خراب روكير قديم و كوج ساكنين ان اين قوم نيز به محل كنونى كه در نزديكى روكير قديم مى باشد كوج
كرده وساكن كرديد

قوم زارعى :
اصليت انها از روستاى خالده وراوى مى باشد كه حدود 150 سال بيش به روستاى جاه كور مهاجرت نموده اند و شامل خانواده هاى زارعى ء
حسن زاده ء و اذين مى كردند

قوم عالى :
اين قوم نيز كه در روستاى جاه كور ساكن هستند حدود 150 تا 200 سال بيش از روكير به اين منطقه كوج كرده اند

قوم حاجى رجب :
ساكن در روستاى جاه كور كه حدود كه 150 سال بيش از دهنو حاجى هدايت جاه ورز به اين روستا كوج كرده اندو شامل خانواده هاى حاجى
زاده ء غلامى مى باشند